هوشمندسازی هتل‌ها به عنوان راهبردی کلیدی برای ارتقای کیفیت خدمات و رقابت‌پذیری در صنعت هتل‌داری ایران شناخته می‌شود. با وجود مزایای متعدد این فناوری‌ها، پیاده‌سازی آن با چالش‌ها و موانعی همراه است که شناسایی و تحلیل آن‌ها برای موفقیت پروژه‌های تحول دیجیتال، ضروری است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل موانع و مخاطرات هوشمندسازی هتل‌ها در ایران انجام شد تا مسیر را برای برنامه‌ریزی مؤثر هتل‌داران و سیاست‌گذاران هموار سازد. این پژوهش از نظر روش‌شناسی، توصیفی-پیمایشی و مبتنی رویکرد تحقیق آمیخته (کیفی-کمّی) است. در مرحله کیفی، با مرور پیشینه پژوهش، ۱۳ مانع کلیدی استخراج شد و با نظر خبرگان نهایی گردید. در مرحله کمّی، با مشارکت ۱۶ نفر از استادان و دانشجویان دکتری، داده‌ها از طریق نقشه‌نگاری شناختی فازی و نرم‌افزارهایFCMapper و UCINET6 تحلیل شدند. یافته‌های پژوهش نشان داد که «زمان خرابی سیستم» با بیشترین میزان مرکزیت (4.54)، کلیدی‌ترین مانع بازدارنده در هوشمندسازی هتل‌های ایران است. پس از آن، «تهدیدات امنیت سایبری» (4.34) و «نگهداری و تعمیرات» (3.72) به عنوان مهم‌ترین موانع عملیاتی شناسایی شدند. در ادامه نتایج تحلیل سناریو دال بر این بود که تمرکز صرف بر کارایی فنی، بدون توجه هم‌زمان به امنیت سایبری و برنامه‌های نگهداری و تعمیرات، به ناپایداری سیستم منجر می‌شود. در مقابل، تقویت این دو مؤلفه نقش مهمی در کاهش اثرات منفی و افزایش تاب‌آوری زیرساخت هوشمند هتل‌ها دارد.