پژوهش حاضر، انواع کنش گردشگری فرهنگی و عوامل مؤثر بر آن را بین
زائران و گردشگران مشهد واکاوی میکند.رویکرد نظری نگارندگان ترکیبی از
نظریههای انگیزه، نگرش و سرمایه های سه گانۀ بوردیو است. اطلاعات موردنیاز
با استفاده از پرسش‏نامه‏‏ با حجم نمونه 302 نفر از زائران و گردشگران مشهد
در نوروز 1392 گردآوری شده است. بر اساس یافته های تحقیق، گردشگران
فرهنگی به سه دسته تقسیم شدند:«گردشگران فرهنگی خاص» شامل گردشگرانی
که هدف سفرشان مقصد فرهنگی است، «گردشگران فرهنگی عام» شامل
گردشگرانی است که در سفرهای خود از مقصدهای فرهنگی هم بازدید میکنند و
«گردشگران فرهنگی تصادفی» که برحسب اتفاق و بدون شناخت از مقصدهای
فرهنگی بازدید کرده ‏اند. نتایج تحقیق نشان می‏دهد امکانات و تسهیلات، نگرش به
سفر فرهنگی و انگیزه برای اقدام به سفر فرهنگی تأثیرگذار است. ضریب تعیین
مدل نشان می‏دهد، متغیرهای واردشده 45 درصداز تغییرات متغیر وابسته (کنش
فرهنگی) را تبیین میکند و میزان تحصیلات، بیشترین تأثیر را بر متغیر کنش سفر
فرهنگی دارد.با توجه به نتایج تحقیق،ظرفیت‌های مناسبی برای گسترش
گردشگری فرهنگی و فرصت کسب تجربه برای گردشگران در بازدید از جاذبه و
شرکت در رویدادهای فرهنگی وجود دارد که مخاطبان ویژة آن،
افرادتحصیل‌ کرده خواهند بود.