2
پژوهشگر گروه جامعه شناسی گردشگری، پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی
چکیده
احساس امنیت، بعد ذهنی وجود امنیت در مقصدهای گردشگری زیارتی است و نقش مهمی را در توسعۀ کمّی و کیفی امر گردشگری مذهبی ایفا میکند. شهر مشهد به علت همجواری با حرم مطهر امام رضا (ع) همواره شاهد حضور زائران در عرصۀ اجتماعی خود میباشد. در این میان حضور دائمی زائران در مکانهای تفریحی شهر مشهد، مکانهای تاریخی و دیدنی درون و بیرون شهر، زیارتگاههایی نظیر خواجه ربیع و ییلاقات بیرون شهر و ... به عنوان اماکن گذران اوقات فراغت برای گردشگران و زائران،وجود سطح قابل قبولی از احساس امنیت را در این محیط ضروری میسازد. نوشتار حاضر به سنجش میزان احساس امنیت زائران در سه بعد احساس امنیت جانی، مالی و اخلاقی در این مکانها از دیدگاه گردشگران پرداخته است. این تحقیق با استفاده از روش پیمایش بر روی نمونۀ400 نفری از زائرانی که قصد ورود به حرم از درهای چهارگانه را داشتند، صورت پذیرفته است. نتایج نشان میدهد که بهطور کلی زائران اماکن تاریخی را از لحاظ عدم دستبرد به اموالشان، مواجه شدن با مزاحمت اخلاقی و یا صدمه و تهدید جانی و بدنی خود و همراهانشان محیطی امنتر از سایر اماکن فراغت ارزیابی کردهاند. همچنین میزان احساس امنیت جانی نسبت به احساس امنیت مالی و اخلاقی در میان پاسخگویان بیشتر است. احساس امنیت در اماکن گذران اوقات فراغت در شهر مشهد کمی بیشتر از حد میانگین(در بازه 1 تا 3)در سه بعد امنیت مالی، جانی و اخلاقی برآورد شده است.
بخشی,حامد و اعظم کاری,فائزه . (1394). بررسی احساس امنیت گردشگران مذهبی در اماکن فراغتی (مورد مطالعه : شهر مشهد). (e725361). مطالعات اجتماعی گردشگری, 3(5), e725361
MLA
بخشی,حامد , و اعظم کاری,فائزه . "بررسی احساس امنیت گردشگران مذهبی در اماکن فراغتی (مورد مطالعه : شهر مشهد)" .e725361 , مطالعات اجتماعی گردشگری, 3, 5, 1394, e725361.
HARVARD
بخشی حامد, اعظم کاری فائزه. (1394). 'بررسی احساس امنیت گردشگران مذهبی در اماکن فراغتی (مورد مطالعه : شهر مشهد)', مطالعات اجتماعی گردشگری, 3(5), e725361.
CHICAGO
حامد بخشی و فائزه اعظم کاری, "بررسی احساس امنیت گردشگران مذهبی در اماکن فراغتی (مورد مطالعه : شهر مشهد)," مطالعات اجتماعی گردشگری, 3 5 (1394): e725361,
VANCOUVER
بخشی حامد, اعظم کاری فائزه. بررسی احساس امنیت گردشگران مذهبی در اماکن فراغتی (مورد مطالعه : شهر مشهد). مطالعات اجتماعی گردشگری, 1394; 3(5): e725361.