مطالعه حاضر با هدف شناسایی دلایل و پیامدهای پدیده طبیعت‌گردی جمعی در بین مردم شهر ایلام انجام شدهاست. تحقیق حاضر از نوع کیفی است و با روش نظریه زمینهای انجام شد. قلمرو مطالعه شامل شهروندان ایلامی در سال 1398 بوده و نمونه‌گیری از نوع نمونه‌گیری هدفمند با معیار اشباع نظری است. بر اساس این معیار، نمونه تحقیق 24 نفر و ابزار گردآوری داده‌ها، مصاحبه نیمهساختار‌یافته و عمیق بود. در مرحله کدگذاری باز تعداد 928 گزاره معنادار و 157 مفهوم اولیه به دست آمد. در کدگذاری محوری نیز با تلفیق مفاهیم، 27 مقوله محوری مشخص شد و بر اساس برآیند محتوای مقولهها به کشف مقوله هسته اقدام شد. یافتههای تحقیق بیانگر نقش شرایط علی؛ کنجکاوی، تمدد روحی، نوستالوژیا، مصرف متظاهرانه و پس از آن متأثر از شرایط زمینه‌ای نظیر شرایط محیطی و ‏زمینه اقلیمی، وضعیت اقتصادی، زمینه خانوادگی، ایام تعطیل، تعلق به مکان و شرایط مداخلهگری همچون کمبود امکانات فراغتی در شهر، محدودیت‌های مداخله‌گرانه زمانی و جنسیتی بوده‌است. همچنین تعاملات و راهبردهای سلامت‌محور، ذائقهمحور، بهبود روابط اجتماعی، فرهنگ‌محور و نیز تخریبگر از انتخابهای آنان بوده‌است. به طور کلی، از برآیند تلفیق محتوای این مقوله‌ها، مقوله‌ هسته‌ ‏‏«طبیعتگردی جمعی تجلی فرصتها و تهدیدها» استخراج گردید که ناظر بر این معناست که این دوگانه، فرصتهایی را برای افرد ایجاد می‌کند که باعث بهبود وضعیت روحی و روانی و زندگی اجتماعی شده و همبستگی آن‌ها را تقویت نموده و از طرف دیگر می‌تواند تهدیدهایی را برای طبیعت همچون تخریب طبیعت از طریق رها کردن زباله، تخریب عرصه‌های ‏جنگلی و شکار کردن به دنبال داشتهباشد.