هدف پژوهش حاضر، مطالعه مزیت رقابتی پایدار با توجه به شایستگی‌های مورد نیاز کارکنان هتل‌ها می‌باشد تا رقابت‌پذیری هتل‌ها را به طور مداوم تضمین کند. دیدگاه منبع محوری بر این نکته تأکید دارد که سازمان‌ها باید توجه خود را معطوف منابع داخلی خصوصاً منابع‌انسانی کنند و رویکرد عاملیت‌گرائی نیز بر نقش‌آفرینی کارکنان و تعاملات آنان درون چارچوب کنش دارد. نوع پژوهش توسعه‌ای/کاربردی و توصیفی/پیمایشی بوده و جمع‌آوری داده‌ها، بر اساس پرسشنامه‌ای متشکل از 73 سؤال و انتخاب نمونه تصادفی 260 نفری از میان مدیران و کارکنان هتل‌های پنج ستاره تهران انجام پذیرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها، با استفاده از روش الگوسازی معادلات ساختاری - در دو بخش الگوی اندازه‌گیری – جهت بررسی ویژگی فنی پرسشنامه و بخش ساختاری، جهت بررسی فرضیه‌های پژوهش انجام پذیرفت. یافته‌های پژوهش، حاکی از تأثیر مثبت و معنادار متغیر چارچوب کنش بر کنشگر شایسته و کنشگر شایسته بر ایجاد مزیت رقابتی پایدار در اشکال نوآوری تولیدی، فرآیندی و اداری دارد. بر مبنای نتایج تحقیق، میان عوامل چارچوب کنش یعنی رفاه ذهنی، اعطای آزادی مثبت، تسهیم دانش، رهبری تحول‌آفرین، برابری سازمانی و تأمین قراردادهای روانشناختی با مهارت‌های فردی، بین فردی و مدیریتی و نیز شایستگی سازمانی کارکنان ارتباط وجود دارد. ایجاد شرایط لازم برای نقش‌آفرینی کارکنان و تدوین آزمون‌های استخدامی و استانداردهای ارزیابی عملکرد براساس مهارت‌ها و شایستگی‌های شناسایی شده در این پژوهش به مدیران هتل‌های ایران پیشنهاد می‌شود.