یکی از ابعاد مهم رفتار مصرف‌کننده، تصمیم گیری بدون برنامه است که در یک فرایند سریع و ناشی از هیجان و احساسات صورت می گیرد. سفرهای آنی یا بدون برنامه یکی از انواع رفتارهای آنی محسوب می‌شود که طی آن فرد بدون برنامه‌ریزی قبلی سفر می‎کند. دلایل مختلفی برای این نوع گردشگری می‌توان برشمرد؛ مانند: فشار دوستان به ‌قصد لذت بردن و هیجان، تأثیر برنامه‌های بازاریابی مقصد سفر و درخواست و اصرار اعضای خانواد. هدف این مقاله، بررسی تأثیر مشارکت نوجوانان در تصمیم‌گیری آنی خانواده ها برای انجام سفرهای تفریحی است. در همین رابطه، مدل مفهومی تحقیق، بر اساس ادبیات و پیشینۀ تحقیق ارائه شده است که نشان‏دهندۀ رابطه بین متغیرهای تحقیق (اصرار نوجوانان، احساسات افراد تصمیم‌گیرنده و قصد مسافرت آنی اعضای خانواده) است. برای جمع‌آوری اطلاعات در این زمینه، در بین 384 خانواده از خانواده‌هایی که به استان گیلان مسافرت کرده و دارای حداقل یک فرزند نوجوان بودند، پرسش نامه‏هایی توزیع ‌شد. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر گردآوری داده‌ها، توصیفی- همبستگی است. برای بررسی داده های توصیفی از نرم افزار SPSS 19 و برای آمار استنباطی از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) مبتنی بر رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS) و نرم افزار SmartPLS2 استفاده ‌شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که مشارکت نوجوانان در تصمیم‌گیری خانواده‌ها بر سفرهای آنی اثرگذار است. ضمن اینکه نقش میانجی گری احساسات در رابطۀ بین مشارکت نوجوانان و تصمیم‌گیری خانواده‏ها برای سفرهای آنی نیز مورد تأیید قرارگرفته است؛ بدین معنی که نوجوانان با مشارکت در تصمیم‌گیری خانواده، نه ‌تنها بر احساسات افراد تصمیم‏گیرنده، بلکه از طریق این احساسات بر قصد مسافرت آنی اعضای خانواده نیز تأثیر می‏گذارند.