گردشگری روستایی، عامل اشتغال زایی و ایجاد درآمد است و می تواند راهی برای توسعۀ اجتماعی و اقتصادی جوامع روستایی و حمایت از محیط زیست و فرهنگ روستا باشد. گام نخست در توسعۀ گردشگری روستایی، شناسایی موانع و چالش های آن است. در این پژوهش با بهره گیری از پارادایم کیفی و نظریۀ بنیانی، هم چنین تحلیل واریانس به مطالعة موردی موانع و مشکلات گردشگری در روستای فش از توابع شهرستان کنگاور پرداخته می شود. برای گردآوری اطلاعات از مصاحبة عمیق، مشاهده اسناد و مدارک کتابخانه ای و اینترنتی استفاده شد. روایی پژوهش را نیز کارشناسان و متخصصان از جمله کارشناسان سازمان میراث فرهنگی، استادان دانشگاه و مدیران ستادی سازمان میراث فرهنگی تأیید کردند. با به کارگیری نرم افزار مکس کیودا به عنوان یک نرم افزار کیفی مناسب، درصد و فراوانی کدها و مفاهیم جداسازی شد. نتایج گویای آن است که موانع گردشگری روستایی در روستای فش عبارتند از: مشکلات اقتصادی، مشکلات فرهنگی ـ اجتماعی، مشکلات مدیریتی ـ زیرساختی، مشکلات اطلاع رسانی و تبلیغاتی. تحلیل واریانس و نتایج آزمون توکی گویای آن است که از نظر روستاییان مانع مدیریتی و زیرساختی تأثیر بیشتری دارد؛ در کنار دیدگاه متخصصان و مسئولان که اعتقاد دارند عامل اطلاع رسانی و تبلیغات مانع بزرگتری بر سر راه توسعۀ گردشگری است.