حضور گردشگران در هر کشوری بر الگوی زندگی افراد بومی تأثیر می گذارد. بازدیدکنندگان نیز تحت تأثیر فرهنگ کشور میزبان و ارزش های موجود در آن قرار می-گیرند. در این پژوهش سعی شده است پیامدها و اثرات مثبت و منفی توسعۀ گردشگری بر جامعۀ میزبان بررسی شود. روش پژوهش، پیمایشی است و از پرسش نامه مصاحبه ای برای جمع آوری اطلاعات بهره گرفته شده است. جامعۀ مورد مطالعه، خانوارهای ساکن شهر بانه هستند و حجم نمونه آماری 396 نفر است که به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای به دست آمد. آلفای کرونباخ، حدود70 درصد بوده و روایی نسبتا ًبالایی داشته است. برای تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون فرضیات از تحلیل رگرسیون استفاده شده است. تحلیل یافته های تحقیق، بیانگر این است که مهم ترین عامل تأثیر گذار در پیش-بینی متغیر وابستۀ تغییر در جامعۀ میزبان، تغییر فرهنگی است و بعد از آن اثر نمایشی، اقتباس فرهنگی به ترتیب بیشترین تأثیر را بر نگرش جامعۀ میزبان داشته اند. کالایی شدن فرهنگ کمتر از دیگر شاخص ها تأثیرگذار بر تغییر در جامعۀ میزبان بوده است.