توسعه گردشگری در جزیره هرمز با توجه به قابلیت‌های فراوان گردشگری، رو به افزایش بوده و زنان در آن، به-طور مستقیم و بدون واسطه از گردشگران پذیرایی می کنند. با توجه به تصویب کلیات لایحۀ الحاق جزیرۀ هرمز به منطقۀ آزاد قشم در مجلس شورای اسلامی و افزایش ورود گردشگران، سرمایه گذاران و بخش خصوصی به این جزیره، امکان ایجاد تضادهایی میان توسعه و ساختارها و شبکه های عرفی و سنتی موجود در میان زنان جزیره هرمز وجود دارد. براین اساس، ضروری است که شبکۀ روابط میان زنان جزیره هرمز که در فعالیت‌های گردشگری به طور گسترده‌ای اشتغال دارند، بررسی گردد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل شبکۀ روابط میان زنان شاغل در بخش گردشگری و غیرگردشگری جزیره هرمز با استفاده از رویکرد تحلیل شبکه ای انجام شد و داده‌های مورد نیاز با پرسش از زنان شاغل در بخش گردشگری (شامل 13 نفر زنان شاغل در بخش آشپزی و 10 نفر زنان شاغل در بخش صنایع دستی) و بخش غیرگردشگری (شامل هشت نفر زنان شاغل در بخش خیاطی) جمع‌آوری و وارد نرم‌افزار اِکسل شده و شبکه‌ها با استفاده از نرم افزار ویژن و بر اساس شاخص‌های مرکزیت درجه درونی، درجه بیرونی، بردار ویژه و جایگاه، ترسیم و تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که زنان شاغل در بخش گردشگری نسبت به زنان شاغل در بخش غیرگردشگری دارای ارتباطات گسترده تری هستند، اما شاغل ‌بودن در بخش گردشگری یا غیرگردشگری تأثیری در میزان قدرت این زنان نداشته و قدرت آن ها ناشی از نحوۀ سازمان‌دهی و ارتباطات‌شان با کانون‌های قدرت خارج از جزیره است.