ماندگاری در مقصد گردشگری از عناصر کلیدی در فرآیند تصمیمگیری گردشگران است و اهمیتی اساسی برای مقصدهای گردشگری دارد. طول مدت اقامت یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده و مؤثر در گردشگری بر اقتصاد یک منطقه است. شهر مشهد از جمله شهرهایی است که در دهههای اخیر تعداد زائران و گردشگران آن افزایش و متوسط ماندگاری آنها کاهش یافته است. بر اساس آمارهای بهدست آمده حدود 75 درصد زائران و گردشگران مشهد مقدس اقامتی کمتر از یک هفته و فقط 25 درصد آنان اقامتی بیش از یک هفته دارند و میانگین مدت ماندگاری زائران مشهد 5/43 شبانهروز بهدست آمده است. هدف اصلی این مطالعه، شناسایی عوامل اقتصادی و اجتماعی مؤثر بر ماندگاری گردشگران و زائران در مشهد است. برای این منظور 692 پرسشنامه از گردشگران و زائران شهر مشهد در بهار سال 1394 که بهصورت تصادفی انتخاب شدهاند، گردآوری و با استفاده از روش الجیت ترتیبی به تخمین این عوامل پرداخته شد. مدت ماندگاری )متغیر وابسته( در سه گروه، ماندگاری کمتر از 5 روز، ماندگاری بین 5 تا 7 روز و بیشتر از 7 روز طبقهبندی شده است. نتایج نشان میدهد متغیرهای نحوۀ سفر )تنهایی(، تعداد دفعات سفر به مشهد و تعداد افراد خانوار همراه در سفر، تهیه غذا و تحصیالت تأثیر منفی و معنادار و متغیرهای وسیله سفر )قطار( و درآمد )بین 1 تا 2 میلیون( تأثیر مثبت و معناداری بر ماندگاری گردشگر و زائر در شهر مشهد دارند.