پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی مطالعات اجتماعی گردشگری 2382-9664 13 32 2026 02 20 Investigating the Consequences of the Commodification of Rural Tourism Destinations: A Case Study of Mashhad’s Peri-Urban Villages شناسایی و تحلیل پیامد‌های کالایی شدن مقاصد گردشگری روستایی (منطقه مورد مطالعه: روستاهای پیراشهری مشهد) 737901 10.22034/jitor.2026.2071861.1012 FA علیرضا معینی عضو هیئت علمی گروه مدیریت و برنامه‌ریزی گردشگری پژوهشکده گردشگری جهاددانشگاهی 0000-0003-3716-444X طاهره صادقلو دانشیار جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران حمید شایان استاد جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران روح الله اسدی استادیار جغرافیا و برنامه‌ریزی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2025 09 22 The commodification of rural tourism destinations refers to a process through which rural culture, nature, and everyday life are transformed into goods or products for consumption by tourists. Although this phenomenon can generate income and employment opportunities, it may also engender a range of complex consequences, including the erosion of cultural authenticity, degradation of natural resources, and the intensification of social and economic inequalities within host communities. Therefore, this applied, descriptive-analytical study sought to examine the consequences arising from the commodification of peri-urban rural settlements as a result of tourism development. The required data were analyzed using SPSS software through factor analysis, the one-sample independent -test, and analysis of variance (ANOVA). The findings of the study revealed that the environmental index, with a mean score of 4.05, and the cultural-artistic index, with a mean score of 3.70, accounted for the highest and most influential consequences. By contrast, the lowest levels of impact were associated with the visual and spiritual indices, with mean scores of 2.46 and 2.73, respectively. Furthermore, the results of the one-way ANOVA test indicated that the differences in the mean consequences of tourism-induced village commodification were statistically significant among the studied villages, suggesting that the influence of tourism on the levels and forms of commodification vary significantly across different villages. Moreover, in terms of spatial distribution, the highest mean consequences of tourism-induced village commodification were observed in the village of Noghondar, whereas the lowest ones were found in the village of Kang. کالایی شدن مقاصد گردشگری روستایی، فرآیندی است که در آن فرهنگ، طبیعت و زندگی روزمرۀ روستا به کالا یا محصولی برای عرضه به گردشگران تبدیل می‌شود. این پدیده با وجود ایجاد درآمد و اشتغال، می‌تواند پیامدهای پیچیده‌ای مانند از دست ‌رفتن اصالت فرهنگی، تخریب منابع طبیعی و تشدید نابرابری‌های اجتماعی و اقتصادی در جامعۀ میزبان را نیز به همراه داشته باشد. از این رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی پیامد‌های ناشی از کالایی شدن سکونتگاه‌های روستایی پیراشهری در اثر توسعه گردشگری، انجام شده است. از این رو، از نظر هدف، کاربردی است، از لحاظ ماهیت، توصیفی-تحلیلی است، و از نظر روش، در گروه پژوهش‌های کمّی قرار می‌گیرد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS (تحلیل عاملی، آزمون تی مستقل تک نمونه‌ای و آنالیز واریانسی) استفاده شده است. نتایج نشان داد شاخص زیست‌محیطی با میانگین4.05 و فرهنگی- هنری با میانگین 3.70، بالاترین و بیشترین پیامدهای اثرگذار را به خود اختصاص دادند و کمترین پیامدها مربوط به شاخص‏های بصری و معنوی، هرکدام به ترتیب با میانگین2.46 و 2.73 است. همچنین نتایج حاصل از آزمون آنالیز واریانس یک‌طرفه، نشان داد که تفاوت میانگین پیامدهای کالایی شدن روستاها متأثر از گردشگری در بین روستاهای مورد مطالعه، از نظر آماری معنادار است. این یافته حاکی از آن است که سطوح و اشکال کالایی شدن در روستاهای مختلف، تحت تأثیر گردشگری یکسان نبوده و به طور قابل توجهی متفاوت است، و به لحاظ توزیع فضایی نیز، بیشترین میانگین پیامدهای کالایی شدن روستاها متأثر از گردشگری ‏در روستای نُغُندَر و کمترین آن نیز در روستای کَنگ مشاهده می‏ شود.

https://www.journalitor.ir/article_737901_74d765fcecd387e1b6cec57facfd3372.pdf

پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی مطالعات اجتماعی گردشگری 2382-9664 13 32 2026 02 20 Identifying and Analyzing the Barriers to Hotel Smartification in Iran Using Fuzzy Cognitive Mapping (FCM) شناسایی و تحلیل موانع هوشمندسازی هتل‌های ایران با استفاده از رویکرد نقشه‌نگاری شناختی فازی 737902 10.22034/jitor.2026.2072093.1016 FA فاطمه دریابار دانشجوی دکترا گردشگری، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران. 0009-0001-7034-4082 مهرنوش بسته نگار پژوهشکده توسعه تکنولوژی، مدیریت گردشگری، تهران، ایران. 0000-0003-2704-6386 علی حسنی دانشگاه علم و فرهنگ، رشته اقتصاد، دانشکده گردشگری، تهران، ایران 0000-0002-3855-6755 Journal Article 2025 09 18 The integration of smart technologies into hotel operations has increasingly become a strategic imperative for enhancing service quality and strengthening competitiveness in Iran’s hospitality industry. Despite the considerable benefits associated with these technologies, their implementation is accompanied by a range of challenges and barriers whose identification and analysis are essential for the success of digital transformation projects. Accordingly, the present study aimed to identify and analyze the barriers and risks associated with smart hotelization in Iran, thereby facilitating more effective planning by hotel managers and policymakers. Methodologically, this research employed a descriptive-survey design within a mixed-methods qualitative-quantitative framework. In the qualitative phase, 13 key barriers were identified through a review of the literature and subsequently finalized through expert validation. In the quantitative phase, data were collected from 16 university professors and doctoral students and analyzed using fuzzy cognitive mapping, FCMapper, and UCINET6 software. The findings revealed that 'system downtime', with the highest centrality score of 4.54, constitutes the most critical inhibiting barrier to smart hotelization in Iran. It was followed by 'cybersecurity threats' with a score of 4.34 and 'maintenance and repair' with a score of 3.72, which were identified as the most important operational barriers. Furthermore, the scenario analysis indicated that focusing solely on technical efficiency, without simultaneous attention to cybersecurity and maintenance and repair programs, leads to system instability. In contrast, strengthening these two components plays an important role in reducing negative effects and enhancing the resilience of smart hotel infrastructure. هوشمندسازی هتل‌ها به عنوان راهبردی کلیدی برای ارتقای کیفیت خدمات و رقابت‌پذیری در صنعت هتل‌داری ایران شناخته می‌شود. با وجود مزایای متعدد این فناوری‌ها، پیاده‌سازی آن با چالش‌ها و موانعی همراه است که شناسایی و تحلیل آن‌ها برای موفقیت پروژه‌های تحول دیجیتال، ضروری است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل موانع و مخاطرات هوشمندسازی هتل‌ها در ایران انجام شد تا مسیر را برای برنامه‌ریزی مؤثر هتل‌داران و سیاست‌گذاران هموار سازد. این پژوهش از نظر روش‌شناسی، توصیفی-پیمایشی و مبتنی رویکرد تحقیق آمیخته (کیفی-کمّی) است. در مرحله کیفی، با مرور پیشینه پژوهش، ۱۳ مانع کلیدی استخراج شد و با نظر خبرگان نهایی گردید. در مرحله کمّی، با مشارکت ۱۶ نفر از استادان و دانشجویان دکتری، داده‌ها از طریق نقشه‌نگاری شناختی فازی و نرم‌افزارهایFCMapper و UCINET6 تحلیل شدند. یافته‌های پژوهش نشان داد که «زمان خرابی سیستم» با بیشترین میزان مرکزیت (4.54)، کلیدی‌ترین مانع بازدارنده در هوشمندسازی هتل‌های ایران است. پس از آن، «تهدیدات امنیت سایبری» (4.34) و «نگهداری و تعمیرات» (3.72) به عنوان مهم‌ترین موانع عملیاتی شناسایی شدند. در ادامه نتایج تحلیل سناریو دال بر این بود که تمرکز صرف بر کارایی فنی، بدون توجه هم‌زمان به امنیت سایبری و برنامه‌های نگهداری و تعمیرات، به ناپایداری سیستم منجر می‌شود. در مقابل، تقویت این دو مؤلفه نقش مهمی در کاهش اثرات منفی و افزایش تاب‌آوری زیرساخت هوشمند هتل‌ها دارد.

https://www.journalitor.ir/article_737902_942cf78a40f904204d0d567a5be2331f.pdf

پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی مطالعات اجتماعی گردشگری 2382-9664 13 32 2026 02 20 Analyzing and Classifying of the Requirements for Effective Tourism Destination Management in Iran تحلیل و سطح‌بندی الزامات مدیریت اثربخش مقصدهای گردشگری ایران 737903 10.22034/jitor.2026.2074265.1023 FA محمدرضا صالحی پور بخش سیاست گذاری و توسعه گردشگری، دپارتمان گردشگری دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0009-0006-4169-5840 Journal Article 2025 10 18 Today, destination management is recognized as a determining factor in the competitiveness and sustainability of tourism destinations, particularly in developing countries that face numerous structural, institutional, and environmental challenges. This study explores and categorizes the requirements for effective destination management in Iran, as one such developing country. To this end, an exploratory qualitative approach was employed, and data were collected through interviews with senior managers of the Ministry of Cultural Heritage, Tourism, and Handicrafts. The data were analyzed using thematic analysis in MAXQDA software, resulting in the identification of 278 open codes, 13 axial codes (themes), and one selective category. These requirements were classified into three overarching levels. The first level, fundamental governance requirements, includes the need for policy and regulatory reforms, the promotion of cross-sectoral perspectives, addressing the impacts of sanctions, ensuring adequate investment, and fostering a tourism culture. The second level, strategic and structural requirements, encompasses the necessity of establishing destination management structures, adopting development-oriented planning, strengthening tourism-specific data, and recognizing the importance of stakeholders in destination development. The third level, operational and executive requirements, covers the development of tourism infrastructure, workforce training, marketing and improved crisis management. The findings provide a comprehensive perspective for optimizing destination management in Iran and offer effective strategies and solutions for policymakers, public-sector managers and planners, as well as private-sector actors and other stakeholders involved in destination governance. امروزه مدیریت مقصد به‌عنوان عاملی تعیین‌کننده در رقابت‌پذیری و پایداری مقصدهای گردشگری شناخته می‌شود، به‌ویژه در کشورهای درحال‌توسعه که با چالش‌های ساختاری، نهادی و محیطی متعددی روبه‌رو هستند. این پژوهش به واکاوی و سطح‌بندی الزامات مدیریت اثربخش مقصدهای گردشگری در ایران، به‌عنوان یکی از این کشورهای درحال توسعه می‌پردازد. در این جهت با بهره‌گیری از یک رویکرد کیفی اکتشافی و انجام مصاحبه‌ با مدیران ارشد وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، داده‌های لازم جمع‌آوری شد. سپس این داده‌ها با استفاده از روش تحلیل مضمون در نرم‌افزار MAXQDA تحلیل شدند که منجر به شناسایی ۲۷۸ کد باز، ۱۳ کد محوری (محور) و یک مقوله انتخابی گردید. همچنین این الزامات در سه سطح کلی جای گرفتند. سطح اول، الزامات بنیادین حکمرانی شامل لزوم اصلاح قوانین و خط‌مشی‌ها، لزوم ترویج نگاه فرابخشی، لزوم مقابله با تحریم‌ها، لزوم سرمایه‌گذاری کافی و لزوم فرهنگ‌سازی در مورد گردشگری. سطح دوم، الزامات راهبردی و ساختاری شامل لزوم وجود ساختار برای مدیریت مقصدها، لزوم توجه به برنامه برای توسعه گردشگری، لزوم وجود و تقویت داده‌های تخصصی گردشگری و اهمیت ذینفعان در توسعه مقصدها. سطح سوم، الزامات عملیاتی و اجرایی شامل لزوم توسعه زیرساخت‌های گردشگری، ضرورت آموزش نیروی انسانی، لزوم توجه به بازاریابی و لزوم مدیریت بهتر بحران‌ها. نتایج این پژوهش می‌تواند نگاهی جامع را جهت مدیریت بهینه مقصدهای گردشگری کشور فراهم آورده و برای حاکمیت، مدیران و برنامه‌ریزان بخش دولتی، مدیران و فعالان بخش خصوصی و دیگر حوزه‌های موثر در مدیریت این مقصدها، استراتژی‌ها و راه‌کارهای اثربخشی را ارائه نماید.

https://www.journalitor.ir/article_737903_680614e9ddb5970ea5235ab576a3b38a.pdf

پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی مطالعات اجتماعی گردشگری 2382-9664 13 32 2026 02 20 Designing a model of nomadic tourism development: A grounded theory approach طراحی الگویی برای توسعه گردشگری عشایری در ایران: پژوهش داده بنیاد 737904 10.22034/jitor.2026.2075376.1025 FA فاطمه شکاری دانشگاه شیراز زهرا معاون دانشگاه شیراز 0000-0003-1578-4840 مسلم باقری دانشگاه شیراز علی اصغر مباشری دانشگاه اصفهان Journal Article 2025 10 21 Given the increasing popularity of authentic and rich cultural tourism experiences, Iran's nomadic cultural landscape potential, and the dearth of research to identify multiple aspects of nomadic tourism development in Iran, this exploratory study aims to elaborate a multi-faceted nomadic tourism development model for Iran based on the grounded theory approach. The statistical population of this qualitative study was nomadic tourism practitioners and experts in Iran, both in the public and private sectors. Nineteen experts were selected for semi-structured interviews through purposeful and snowball sampling. To ensure the trustworthiness of the data, interviews were conducted with individuals of diverse genders, organizational affiliations, academic backgrounds, and experience in the field of nomadic tourism. During the data collection process, the principle of data saturation was considered, and data gathering continued until repetitive responses emerged. After completing the analysis, the final results were shared with the participants, and their feedback on the findings was reviewed. Data analysis revealed 74 final codes, which were categorized into six core categories and 14 sub-categories, including causal conditions (market and competition, and socio-economic factors), background conditions (socio-cultural and infrastructural), interfering conditions (driving and constraining), core phenomenon (nomadic tourism products and services, and activities), strategies (focused on products and services, marketing and promotion, and human resources) and consequences (economic, socio-cultural, competitive). The findings can be helpful for policymakers and planners in formulating tourism development strategies tailored to the requirements of nomadic communities in Iran. با توجه به افزایش علاقمندی گردشگران به کسب تجربه‏های فرهنگی اصیل و غنی و پتانسیل‏های چشم‎اندازهای فرهنگی عشایری در ایران، و هم‏چنین فقدان پژوهش‏هایی که به شناسایی جنبه‏های گوناگون توسعه گردشگری عشایری ایران پرداخته باشد، هدف از پژوهش حاضر طراحی الگوی یکپارچه توسعه گردشگری عشایری ایران با رویکرد داده‏بنیاد بوده است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف توسعه‌ای، به لحاظ ماهیت اکتشافی و از نظر راهبرد تحقیق، کیفی است. جامعه آماری پژوهش فعالین گردشگری عشایری ایران شامل کارشناسان و خبرگان فعال در بخش دولتی و خصوصی بوده‌اند که 19 نفر به روش نمونه‏گیری هدفمند و گلوله‏برفی انتخاب شده اند. به منظور اطمینان از قابلیت اعتماد به داده‌ها، مصاحبه با افراد مختلف از نظر جنسیت، نوع سازمان محل خدمت، تحصیلات دانشگاهی و سابقه فعالیت در حوزه گردشگری عشایری انجام شد. در فرایند گردآوری داده‌ها نیز قاعده اشباع داده‏ها مورد توجه قرار گرفت و فرایند گردآوری داده‌ها تا زمان رسیدن به داده‌های تکراری ادامه یافت. پس از پایان تحلیل‌ها نیز نتایج نهایی در اختیار مشارکت‌کنندگان قرار گرفت و نظر آنان در ارتباط با یافته‌ها بررسی شد. پس از تحلیل مصاحبه‏های نیمه‏ساختاریافته، 74 کد نهایی شناسایی شد که در قالب6 مقوله اصلی و 14 مقوله فرعی دسته‏بندی شدند که عبارتند از: شرایط علی (عوامل مربوط به بازار و رقابت، عوامل اقتصادی-اجتماعی)، شرایط زمینه‏ای (فرهنگی-اجتماعی، زیرساختی)، شرایط مداخله‏گر (پیش‏برنده، بازدارنده)، پدیده محوری (محصولات و خدمات، فعالیت‏ها)، راهبردها (محصولات و خدمات، بازاریابی و ترفیع، منابع انسانی) و پیامدها (اقتصادی، اجتماعی-فرهنگی، رقابتی).

https://www.journalitor.ir/article_737904_bd61613fc15b1b1442beb506e173d287.pdf

پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی مطالعات اجتماعی گردشگری 2382-9664 13 32 2026 02 20 Investigating Artificial Intelligence Strategies for Health Tourism Destination Branding: A Case Study of Yazd Province استراتژی‌های هوش مصنوعی برای برندسازی مقصد گردشگری سلامت (مورد مطالعه: استان یزد) 737905 10.22034/jitor.2026.2076950.1030 FA سید سعید هاشمی دانشیار گروه برنامه‌ریزی گردشگری، دانشکده علوم گردشگری، دانشگاه علم و فرهنگ تهران، ایران. 0000-0002-1584-8640 مهدیه زحمتکش سردوراهی دانشجوی دکتری گردشگری، دانشگاه علم و فرهنگ تهران، ایران. 0000-0002-9734-8411 Journal Article 2025 11 06 Given the growing competition in the health tourism industry, it is essential to utilize new technologies such as artificial intelligence as a transformative tool to create differentiation and attract customers. Yazd province, as one of the leading destinations in Iran, needs artificial intelligence-based strategies to strengthen its position in this field. This research was conducted with the aim of identifying and ranking artificial intelligence strategies for branding the health tourism destination of Yazd province. The research method was descriptive-survey and designed with a mixed research approach in four stages: extracting a conceptual framework from the existing literature, interviewing 51 professors and experts in the health tourism industry, analyzing data using FCMapper and UCINET6 software to draw fuzzy cognitive maps, and simulating scenarios to examine the interaction of strategies. The findings showed that smart customer relationship management, smart market research, and continuous research and development were identified as the most key strategies. These factors not only directly affect the customer experience, but also create a cycle of continuous improvement by strengthening components such as market forecasting and digital content optimization. Scenario simulations also emphasized that the elimination of any of these key strategies (such as disabling intelligent customer relationship management) leads to a decrease in the performance of other factors such as tourist data analysis and automation services. با توجه به رشد رقابت در صنعت گردشگری سلامت، بهره‌گیری از فناوری‌های نوین مانند هوش مصنوعی به عنوان ابزاری تحول‌ساز برای ایجاد تمایز و جذب مشتریان ضروری است. استان یزد، به عنوان یکی از مقاصد پیشرو در ایران، نیازمند استراتژی‌های مبتنی بر هوش مصنوعی است تا جایگاه خود را در این حوزه تقویت کند. این پژوهش با هدف شناسایی و رتبه‌بندی استراتژی‌های هوش مصنوعی برای برندسازی مقصد گردشگری سلامت استان یزد انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی-پیمایشی و با رویکرد تحقیق آمیخته در چهار مرحله طراحی شد: استخراج چارچوب مفهومی از ادبیات موجود، مصاحبه با ۵۱ نفر از اساتید و خبرگان صنعت گردشگری سلامت، تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای FCMapper و UCINET6 برای ترسیم نقشه‌های شناختی فازی، و شبیه‌سازی سناریوها جهت بررسی تأثیر متقابل استراتژی‌ها. یافته‌ها نشان داد که مدیریت ارتباط با مشتری هوشمند، تحقیقات هوشمند بازار و تحقیق و توسعه مستمر به عنوان کلیدی‌ترین استراتژی‌ها شناخته شدند. این عوامل نه تنها به صورت مستقیم بر تجربه مشتری تأثیرگذارند، بلکه با تقویت مؤلفه‌هایی مانند پیش‌بینی بازار و بهینه‌سازی محتوای دیجیتال، چرخه بهبود مستمر را ایجاد می‌کنند. شبیه‌سازی سناریوها نیز تأکید کرد که حذف هر یک از این استراتژی‌های کلیدی (مانند غیرفعال کردن مدیریت ارتباط با مشتری هوشمند) منجر به کاهش عملکرد سایر عوامل مانند تحلیل داده‌های گردشگران و خدمات خودکارسازی می‌شود.

https://www.journalitor.ir/article_737905_2d9aa724cba279a88a148df2d2ba2f34.pdf

پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی مطالعات اجتماعی گردشگری 2382-9664 13 32 2027 02 20 A Critical Analysis of the Role of Legal System in Developing Tourism: A Case Study of the United Arab Emirates نقش نظام حقوقی در توسعه گردشگری با رویکردی انتقادی (مورد مطالعه: امارات متحده عربی) 737907 10.22034/jitor.2026.2078824.1036 FA جواد پورحسنی گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0009-0003-9349-8310 رحیم نوبهار حقوق اسلامی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. مهراب داراب پور گروه تجارت بین الملل، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0002-5392-4157 Journal Article 2025 12 01 This study sought to investigate the role of the UAE’s legal system in improving its Travel and Tourism Development Index (TTDI), an index defined by the World Economic Forum to assess the institutional, infrastructural, and policy status of tourism development. Adopting a descriptive–analytical method based on a cause-and-effect approach, the researchers of this study collected the required data through the examination of the UAE’s laws and regulations, policy documents, international organizations’ reports, and relevant TTDI’s data. The collected data were then analyzed based on the four sub-components of the UAE’s legal system, including business environment, safety and security, openness to the world community, and the priority of tourism for the government. The findings indicated that legal and institutional reforms in the UAE, including the liberalization of foreign investment regulations, the strengthening of legal protections for property rights and dispute resolution mechanisms, the establishment of specialized structures to ensure tourist security, and the prioritization of tourism in macro-level policymaking, had played a significant role in improving the country’s institutional environment for tourism. Furthermore, the expansion of international cooperation in the areas of visa facilitation, air transport, and trade has contributed to increased cross-border interactions and enhanced the UAE’s standing within the institutional and policy sub-indices of the Travel & Tourism Development Index (TTDI). In contrast, a comparative analysis revealed that Iran’s tourism legal system faced limitations in areas such as foreign investment legal frameworks, institutional mechanisms for tourist security, and the scope of international cooperation. Accordingly, this study underscores the necessity of strengthening legal frameworks, fostering international cooperation, and establishing specialized institutions for tourism governance and security within Iran. In its concluding section, the study adopts a critical approach to examine the geopolitical dependencies and constraints of the UAE model, advocating for a selective localization strategy. این پژوهش با هدف تحلیل نقش نظام حقوقی امارات متحده عربی در بهبود عملکرد این کشور در شاخص توسعه سفر و گردشگری (TTDI) انجام شده است؛ شاخصی که توسط مجمع جهانی اقتصاد برای سنجش شرایط نهادی، سیاستی و زیرساختی توسعه گردشگری ارائه می‌شود. روش پژوهش، توصیفی– تحلیلی و مبتنی بر رویکرد علّی– نهادی است و داده‌ها از طریق بررسی قوانین و مقررات امارات، اسناد سیاستی، گزارش‌های سازمان‌های بین‌المللی و داده‌های شاخص TTDI گردآوری شده‌اند. تحلیل پژوهش بر چهار زیرشاخص مرتبط با نظام حقوقی متمرکز است: محیط کسب‌وکار، ایمنی و امنیت، اولویت‌دهی دولت به گردشگری و باز بودن بین‌المللی. یافته‌ها نشان می‌دهد اصلاحات حقوقی و نهادی در امارات، از جمله تسهیل مقررات سرمایه‌گذاری خارجی، تقویت حمایت حقوقی از مالکیت و سازوکارهای حل ‌و فصل اختلافات، ایجاد ساختارهای تخصصی برای تأمین امنیت گردشگران و اولویت‌بخشی به گردشگری در سیاست‌گذاری‌های کلان، نقش مهمی در بهبود محیط نهادی گردشگری این کشور داشته است. همچنین توسعه همکاری‌های بین‌المللی در حوزه ویزا، حمل‌ونقل هوایی و تجارت، به افزایش تعاملات فرامرزی و ارتقای جایگاه امارات در زیرشاخص‌های نهادی و سیاستی TTDI کمک کرده است. در مقابل، بررسی تطبیقی نشان می‌دهد نظام حقوقی گردشگری در ایران در حوزه‌هایی مانند چهارچوب‌های حقوقی سرمایه‌گذاری خارجی، سازوکارهای نهادی امنیت گردشگری و سطح همکاری‌های بین‌المللی، با محدودیت‌هایی مواجه است. بر این اساس، پژوهش بر ضرورت تقویت چهارچوب‌های حقوقی، توسعه همکاری‌های بین‌المللی و ایجاد نهادهای تخصصی در حوزه امنیت و حکمرانی گردشگری در ایران، تأکید می‌کند. مقاله در بخش پایانی، با رویکردی انتقادی، به واکاوی وابستگی‌های ژئوپلیتیک و محدودیت‌های الگوی امارات پرداخته، بر بومی‌سازی گزینشی تأکید می‌نماید.

https://www.journalitor.ir/article_737907_8153b036c03b444642afe0158bd63d71.pdf