پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی مطالعات اجتماعی گردشگری 2382-9664 13 31 2025 11 22 A Narrative Inquiry into the Travel Experiences of the Visually Impaired with Tour Packages مطالعۀ روایت ­پژوهی از تجربۀ سفر روشندلان با تور­های مسافرتی 1 31 734947 10.22034/jitor.2025.734947 FA زهرا راجی گروه سیاستگذاری اجتماعی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. علی شکوری دانشیار گروه سیاست‌گذاری اجتماعی، دانشیار دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران مهدیه بُد استادیار پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری Journal Article 1970 01 01 In today’s world, tourism is widely acknowledged as a fundamental right of the public. Therefore, the policymakers and planners are required to take concrete measures to ensure equitable access of the public to tourism, particularly for persons suffering from disabilities. In this regard, some significant projects have been carried out in Iran. However, what matters the most in such projects is the quality and the extent to which the projects address the specific needs of the target groups, which can meaningfully be identified through the travel narratives of the tourists themselves. Therefore, this study sought to investigate the experiences of blind individuals who have participated in group tours alongside sighted travelers. The required data were collected through in-depth, semi-structured interviews with 20 blind participants who were selected throughout Iran using purposive sampling. The data were then analyzed based on Butler-Kisber’s (2010) descriptive phenomenological method using the ATLAS TI qualitative analysis software. The findings of the study indicated that blind travelers’ experiences could be classified into two overarching categories: tangible experiences and intangible (mental) experiences, both significantly shaped by the visitors’ travel motivations. Moreover, it was found that such experiences exerted considerable influence on the participants’ post-travel decisions. The study also highlighted the pivotal role of travelers’ initial motivations and their perceived image of the destination in shaping post-travel decisions. Taking the findings into consideration, the study proposes some recommendations to improve the travel experiences of blind individuals participating in group tours. <span lang="FA">امروزه گردشگری به مثابه حقی مسلّم برای آحاد جامعه تعریف شده است و گروه­های سیاست­گذار و برنامه­ریز را بر آن داشته که در راستای بهره­مندی آحاد جامعه- خاصه افراد دارای معلولیت- از این حق، تلاش­هایی جدّی صورت دهند. در ایران نیز چنین تلاش­هایی قابل ملاحظه است. آن چه در خصوص این برنامه­ها، سیاست­ها و تلاش­ها حائز اهمیت است، کیفیت و تناسب آن­ها با نیاز­های هر گروه است. این ارزیابی می­تواند به روشنی از خلال روایات گردشگران از سفر­های خویش قابل دستیابی باشد. مطالعۀ حاضر در صدد توصیف و تحلیل روایت روشندلان از سفر با تور­های مسافرتی همراه با مسافران بینا است. داده­های پژوهش با اتکا به ابزار مصاحبه­های عمیق نیمه­ساختار یافته، نمونه­گیری قضاوتی و با مشارکت 20 تن از روشندلان سرارسر کشور، گردآوری شد. سپس روش تحلیل پدیدارشناسی توصیفی باتلر- کیسبر (2010) به منظور تحلیل داده­های حاصل از مصاحبه مورد استفاده قرار گرفت. همچنین از نرم­افزار تحلیل داده­های کیفی اطلس­تی­آی بهره گرفته شد. یافته­های پژوهش نشان دهندۀ آن­اند که تجارب سفر روشندلان در سفر با تورهای گردشگری در قالب دو مقولۀ تجارب عینی و تجارب ذهنی قابل تلخیص و ساماندهی­اند که خود تحت تأثیر مقولۀ کلی انگیزه از سفر قرار می­گیرند. علاوه بر این یافته­های مصاحبه حاکی از آن است که تصمیمات پس از سفر به میزان شایان توجهی تحت تأثیر انگیزه از سفر و تصویر از مقصد قرار دارد. در پایان نیز به منظور بهبود تجربۀ روشندلان از سفر با تور­های مسافرتی به ارائۀ پیشنهاداتی پرداخته شده است.</span><br> https://www.journalitor.ir/article_734947_6b50e72a6debbd3cceba2259be337894.pdf